Hulajnoga – co to jest, po co, jak działa? Historia i słownik

Skoro prowadzimy serwis o hulajnogach, to warto poinformować czytelników, czym w ogóle jest hulajnoga, skąd się wzięła i do czego służy. Poniżej przybliżamy terminologię i podajemy klik ciekawostek. Po tej lekturze będziesz wiedział (-ła) wszytko o hulajnogach wyczynowych i elektronicznych.

Co to jest hulajnoga?

Zacznijmy od wersji analogowej i jak podaje Wikipedia, hulajnoga to jedno- lub wieloosobowy pojazd z silnikiem lub bez, na dwu-trzech lub czterech kołach. Składa się z płaskiej, wąskiej platformy, na której końcach umieszczone są niewielkie koła. Do przednich kół przymocowana jest kierownica na drążku. Użytkownik hulajnogi analogowej lub elektronicznej stoi na platformie odpychając się jedną nogą od podłoża i kierując pojazdem przy pomocy kierownicy.

Hulajnogi wyczynowe i rekreacyjne należą do rodziny hulajnóg analogowych i są równie popularne, co wersje z silnikiem elektrycznym.

moda na hulajnogi
Hulajnogi były popularne już na początku XX wieku.

Historia i ciekawostki o hulajnogach

Wiele mówi się o hulajnogach elektrycznych lub o wyczynowych, ale jak to się w ogóle zaczęło? Dzisiaj najbardziej popularne skutery wykonane są z aluminium, tytanu i stali. Niektóre hulajnogi dla młodszych dzieci mają od 3 do 4 kół i są wykonane z tworzywa sztucznego. Z kolei wysoko wydajne skutery wyścigowe dla dorosłych przypominają te stare, sprzed wielu lat.

hulajnoga - kick scooter
Hulajnoga ma co najmniej 100 lat, ale jej wygląd zmienił się tylko nieznacznie. (Zdj. Wikipedia)

Hulajnogi (z ang. kick scooter) są produkowane ręcznie w przemysłowych obszarach miejskich w Europie i Stanach Zjednoczonych od co najmniej 100 lat, często jako przedmioty zabaw dla dzieci. Ale wszystko zaczęło się kiedyś i nie bardzo wiadomo dokładnie kiedy. Wersja domowej roboty była montowana poprzez przymocowanie zestawów kołowych do deski z uchwytem, ​​zwykle starym pudełkiem. Konstrukcja była w całości z drewna z kołami ze stalowymi łożyskami kulkowymi. Cechą charakterystyczną tej konstrukcji był głośny hałas wydobywany podczas jazdy, niczym z prawdziwego pojazdu. Alternatywna konstrukcja składała się z jednego stalowego zacisku na rolce podzielonego na części przednią i tylną i przymocowanego do belki drewnianej.

Koncepcja hulajnogi (skutera) sięga co najmniej roku 1817 i barona Karla von Drais de Sauerbrun z Niemiec. Po tym, jak zadebiutował swoją napędzaną przez człowieka jazdą, koncepcję szybko przerobiono na rowery, trójkołowce i hulajnogi. Z kolei na przełomie XIX i XX pojawiły się też hulajnogi zasilane z baterii, ale daleko im było do dzisiejszych e-hulajnóg.

Autoped z 1918 roku. A myślałeś, że hulajnoga elektryczna to niesamowita nowość 😉

Eveready Autoped jest jednym z urządzeń wyprodukowanym w Nowym Jorku od 1915 do 1921 roku. Sprzedawano go za jedyne 100 dolarów, oferując transport z prędkością 40 km / h. Jedną z kluczowych cech Autopedu była jego zdolność do składania.

Autoped wydawał się być dobrze rozreklamowany w swoim czasie, a umowy z amerykańską pocztą zostały zawarte na pojazd dostawczy i patrolowy. To był początek hulajnóg z silnikiem.

Europejskie drogi są ponoć przygotowane pod elektroniczne pojazdy. Dyrektor operacyjny z firmy Lime powiedział o e-hulajnogach:

“Europa jest dla nas szczególnie istotnym rynkiem, bo wiele z tutejszych miast budowano w przeszłości z myślą o koniach i ludziach, a nie o samochodach.”

Co to jest hulajnoga elektroniczna?

Z kolei hulajnoga elektryczna to młodsza siostra analogowego pierwowzoru. To jednośladowy, dwu, trój lub czterokołowy pojazd napędzany silnikiem. Swoją budową przypomina wersję analogową, ale jest cięższy i posiada szereg urządzeń elektronicznych niezbędnych do poruszania się. Autoped z 1918 roku jest dziadkiem wszystkich motorowerów, którego DNA jest widoczne w dzisiejszym szaleństwie, ale o tym poniżej.

W Polsce e-hulajnoga zaliczana jest do grupy pojazdów UTO, czyli “urządzeń transportu osobistego”.  Nazewnictwo to pojawiło się na potrzeby unormowania przepisów drogowych dotyczących hulajnóg i rowerów elektrycznych. Poniżej definicja słownikowa:

UTO – rządzenie konstrukcyjnie przeznaczone do poruszania się pieszych, napędzane siłą mięśni lub za pomocą silnika elektrycznego, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25 km/h, o szerokości nieprzekraczającej w ruchu 0,9 m. Do tej grupy zaliczyć możemy m.in. hulajnogi i monocykle napędzane siłą mięśni lub elektryczne, deskorolki, deskorolki elektryczne, wrotki, łyżworolki, segwaye.” (Wikipedia)

Jak działa napęd w e-hulajnodze?

Zasilanie silnikiem sprawia, że jazda na elektronicznej hulajnodze jest niemal bezwysiłkowa i niestety nie przyczynia się do utrzymania dobrej formy. Aby można było z niej korzystać, trzeba pamiętać o jej regularnym ładowaniu. Warto pamiętać, że pojazd tego typu może osiągać prędkość nawet do kilkudziesięciu kilometrów na godzinę, co zależy oczywiście od mocy silnika. Napęd w e-hulajnodze działa podobnie, jak ten w motorze, ale z racji rozmiarów i wagi pojazdu można osiągnąć prędkość do 30 km na godzinę. Im większa moc silnika, tym szybciej porusza się hulajnoga. Zapewne mogłaby śmigać jeszcze szybciej, ale w wielu krajach przepisy pozwalają na jazdę e-hulajnogą w maksymalnej prędkości do 25 km/h.

Honda i hulajnogi

Autoped jest dziadkiem wszystkich motorowerów, którego DNA jest widoczne w szaleństwie włoskich skuterów Vespa i Lambretta lat 60. i awansie Hondy – producenta motocykli w latach 70-tych.

W 1974 roku firma Honda wyprodukowała Kick ‘n Go – skuter napędzany pedałem na dźwigni. Chociaż odepchnięcie się od podłoża łączyło się z dużym wysiłkiem, innowacyjność przykuła uwagę i pojazd stał się popularny. Kolejnym przykładem skutera napędzanego pedałami był Space Scooter, który wykorzystywał technologię pochodzącą z pojazdów szynowych służących do konserwacji pociągów.

Hulajnoga wyczynowa

Hulajnogi wyczynowe to udoskonalone wersje hulajnóg rekreacyjnych. W okół nich wyrosła subkultura i infrastruktura, gdzie można uprawiać scootering (czyt skutering). Bowiem wyczynowe zostały wyprodukowane w celu wykonywania trików, na które składają się rozmaite skoki i style jazdy.

Wyczynówka wykonana jest z mocnych materiałów i potrafi kosztować tyle, co jej elektroniczny odpowiednik. Warto dodać, że co roku odbywają się mistrzostwa, na których uczestnicy pokazują swoje umiejętności.

Po co komu hulajnoga?

Zanim rowery stały się popularne wśród dzieci, stalowe skutery z dwoma małymi kołami rowerowymi były dla nich najbardziej atrakcyjnymi pojazdami. Około 1987 roku, wielu producentów zaprzestało projektowania skuterów, ale niektórzy zostali i nadal rozwijają swoje modele. Po co komu hulajnoga? Po koniec lat 80-tych pojawiły się hulajnogi używane w gęstych obszarach miejskich do celów użytkowych, które okazały się szybsze niż skuter składany i wygodniejsze niż rower użytkowy. Niektóre były przeznaczone do użytku w terenie i określane są jako skutery górskie. Hulajnogi szybo stały się świetnym pomysłem na zakorkowane ulice i brak miejsca parkingowego.

Poza dojazdami do pracy, zawodami sportowymi i użytkowaniem terenowym popularne stały się duże skutery kołowe, czyli hulajnogi dla psów, w których psy pojedyncze lub drużynowe, takie jak husky, ciągną skuter i jeźdźca w taki sam sposób, w jaki sanie są ciągnięte przez śnieg.

Rozwój kickbike w Finlandii w 1994 roku zmienił sposób patrzenia na hulajnogi i rowery. Kickbike miał duże przednie koło rowerowe o standardowym rozmiarze i znacznie mniejsze tylne koło, co pozwalało na znacznie szybszą jazdę.

W 1996 roku Wim Ouboter z Micro Mobility Systems ze Szwajcarii wykonał składany aluminiowy skuter z kółkami do jazdy na rolkach, czyli prostą hulajnogę. Model został sprzedany jako „Micro Skate Scooter” Po wprowadzeniu go do Japonii w 1999 r wielu młodych ludzi w Tokio zaczęło używać go jako przenośnego transportera, a potem stało się modą na całym świecie.

Czy dzieci lubią hulajnogi?

Stanie jedną nogą na podeście hulajnogi, odpychanie się drugą nogą i skręcanie kierownicą to, wbrew pozorom, wcale nie jest taka prosta czynność i w swobodnej wersji jest ona osiągalna dla dziecka minimum dwuletniego, ale są skutery, z którymi można rozpocząć przygodę trochę wcześniej, bo już wtedy, gdy dziecko zacznie samo chodzić. Oczywiście mówimy tu o hulajnogach analogowych.

Dwulatki mogą już bez problemu mogą spróbować sił na hulajnodze trójkołowej. Być może nie zakochają się w tej rozrywce pierwszego dnia, ale wystarczy zabrać je na plac zabaw, żeby zobaczyły inne dzieci jeżdżące na hulajnogach. Szukając hulajnogi dla mniejszego dziecka, nie powinniśmy się rozglądać za pojazdami z doczepianym siedziskiem, bo będą to zmarnowane pieniądze. Nawet jeśli dziecko początkowo będzie zainteresowane taką wersją, to wkrótce przesiądzie się na zwykłą trójkołową hulajnogę. Więcej o hulajnogach dla dzieci tutaj.

Czy dzieci lubią hulajnogi? Zdecydowanie tak, a ta miłość jest odwzajemniana, bo to ruch na powietrzu, który rozwija mięśnie i trenuje równowagę.

Rodzaje hulajnóg:

  • Hulajnogi kaskaderskieużywane do ekstremalnych wyczynów (stąd nazwa hulajnoga wyczynowa) i sztuczek sportowych, stworzone, aby wytrzymać duży nacisk i uderzenia. Liczne marki specjalizują się w skuterach i akcesoriach kaskaderskich, takich jak kaski, kołki, wosk do szlifowania, klamry do griptape i odzież.
  • Hulajnogi składane – zoptymalizowane dla dorosłych mają zwykle bardziej wytrzymałe części i mają szersze pokłady, hamulec ręczny i większe koła.
  • Hulajnogi trójkołowetrójkołowe skutery zostały wyprodukowane dla małych dzieci. Odwrotna konstrukcja z natury zapewnia większą stabilność niż w standardowym modelu. Technika sterowania jest jednak z natury słaba i wymaga pewnej wprawy.
  • Hulajnogi czterokołowe – wczesne skutery, które zostały wykonane z wrotek, były czterokołowe jak deskorolki. Około 2000 roku szwajcarska firma wyprodukowała czterokołowy skuter „Wetzer Stickboard”, który był wąską deskorolką ze składanym słupkiem. Wczesne modele były wyposażone w duże, szerokie koła i przewymiarowany pokład zapewniający stabilność carvingową. Późniejsze modele zawierały mniejsze, twardsze koła i możliwości obracania kierownicy o 360 stopni. Tutaj o nowym modelu 4-kołowym.
  • Hulajnoga z walizką – niewiele różni się od zwykłej hulajnogi dwukołowej, ale ma walizkę na przodzie. Wymyślona przez specjalistów z firmy Samsonite, która zajmuje się produkcją walizek, oraz inżynierów odpowiedzialnych za hulajnogi Micro Scoters. Z niezwykłego połączenia wyszła walizka z hulajnogą dostosowaną do wzrostu osoby dorosłej.

Czym hulajnoga różni się od roweru?

W przeciwieństwie do hulajnogi, rower ma siedzenie i układ napędowy, co zwiększa prędkość, wagę i masę. Składana hulajnoga może być łatwiej przenoszona niż składany rower. Nawet nieskładany skuter jest łatwiejszy do manewrowania między przeszkodami, ponieważ nie ma wystających pedałów. Tak więc rowerzysta ma przewagę na dłuższych trasach i otwartych przestrzeniach ale hulajnoga na krótszych dystansach i bardziej zatłoczonych miejscach. Hulajnogi rzadko mają bagażnik, więc kierowca zazwyczaj nosi plecak.

Przy niskich prędkościach rower jest trudny do kontrolowania podczas pedałowania. Dzięki doskonałej stabilności hulajnogi przy niskich prędkościach, jest ona dozwolona na wielu ścieżkach, gdzie jazda na rowerze jest zabroniona.

Ponieważ na hulajnodze stopy są bliżej podłoża, łatwiej jest jechać i zsiąść, dzięki czemu kierowca może na przemian chodzić i pchać. Skutery o dużych kół zapewniają bardziej efektywny trening krzyżowy niż standardowe rowery, ponieważ całe ciało jest zaangażowane w wysiłek kopania. Chociaż rower jest znacznie bardziej skuteczną i wydajną maszyną dalekiego zasięgu, w 2001 r. Jim Delzer jeździł hulajnoga po całych Stanach Zjednoczonych.

hulajnogi elektryczne
Hulajnogi elektryczne to najnowszy trend, który ma już tysiące zwolenników.

Czyli hulajnoga lepsza?

O ile rowerem dojedziemy dalej i szybciej, wielu ekspertów obstawia za wyższością hulajnogi nad rowerem. Nie chodzi tu o odpowiedź, co lepsze. Ale o stwierdzenie, do której kategorii produktów zaliczyć pojazd, który miał być rowerem z pokaźnym bagażnikiem na plecak, a przypomina hulajnogę z pedałami. Gdyby znaleźć w rowerze miejsce na przewożenie większych bagaży, by można było zrezygnować z korzystania z samochodu. Oznaczałoby to mniej zanieczyszczeń ze spalin, olejów, a przy okazji korzyść z uzyskania lepszej kondycji fizycznej.

Ale spokojnie, bo gdyby rowerzysta zdecydowałby się na zamianę tradycyjnego „górala” na rower z przyczepką, musiałby się nieźle napracować, by zajechać do celu. Bowiem wielkość kółek ma kolosalne znaczenie, bo przekłada się to na na wysiłek włożony w jazdę na rowerze.

Zapraszamy do wiadomości ze świata hulajnóg TUTAJ.

Mały słownik

  1. Akumulator litowo-jonowy – rodzaj akumulatora elektrycznego, w którym jedna z elektrod jest wykonana z porowatego węgla, a druga z tlenków metali. rolę elektrolitu stanowi ciecz zawierająca sole litowe rozpuszczone w mieszaninie rozpuszczalników lub ciało stałe. Ta technologia pozwala na skumulowanie dwa razy więcej energii niż w akumulatorach NiMH o tym samym ciężarze i wielkości.
  2. Podest (deck) – miejsce na którym się stoi. Może być szerszy lub węższy. Na przestrzeni ostatnich lat stały się bardzo zaawansowanymi konstrukcjami tworzonymi z najwyższej jakości aluminium. Różnią się od siebie wymiarami, kształtem, wagą, rozmiarem dedykowanych do nich kółek oraz przeznaczeniem.
  3. Drążek kierowniczy – nic innego, jak słupek z dwoma rączkami służącymi do kierowania hulajnogą. Drążek połączony jest z przednim kołem.
  4. Triki – rozmaite style jazdy wykonywane na hulajnodze wyczynowej. Triki trwają zazwyczaj kilak sekund i na ich wykonanie składa się kilak czynności, takich jak: podskok, obrót kierownicy, jazda do tyłu itp. Więcej o trikach tutaj.
  5. Gripy – tym mianem nazywa się rączki do hulajnogi. Są wykonane z gumy z różnymi dodatkami. Mają około 12-16 cm długości i swoimi barwami pomagają wyrazić styl rajdera. Więcej o rączkach (gripach).
  6. Rajder – tak nazywa się osoba jeżdżąca na hulajnodze. Określenie pojawiło się wobec użytkowników h. wyczynowych, ale w przypadku elektrycznych mówi się o “jeźdźcach” lub “kierowcach”. Rajder ma konotacje z języka angielskiego od wyrazu “ride”, czyli jeździć.

Zapraszamy na stronę główna, by zobaczyć, co nowego w świecie hulajnóg wyczynowych i elektrycznych.